66. Kısım
Yukarıdaki onu bu tarafa yollamazdı. Uyku ne güzel bir şey. Hissetmemek! Ya da kötü mü? Işığı seyretmemek. İnsanlara ağlamamak. Ya da gülüp. Umut dolmak. Umut mu dedin. Hani senin umudun bendim? Evet! Ama; seni kırmak istemedim. Kimse değer verdiği kişiyi kırmak istemez.
Maddi bir somutluk arar ama yoktur. Gerçi somutluk onu terk edeli çok olmuştu, ama? Tehlikelere kol kanat germek onun işiydi. An gelir anılar içine düştüğü an buhran geçirebilirdi. Yine de kaderine saygı duyuyordu.
Kara İnci
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder