59. Kısım
Arkadaşların; hadi ne yapıyorsun. Yapalım diyebiliyorsa. Gül kahkaha at. Dilek tut. Hatamın farkında olarak. İzini her zaman taşıyarak. Ancak; mutluyum işte. Sen beni bırakmadın. Okurlarım benimle! Hayat: ''ben varım'' dese bile umurumda değil. Mutluyum! Dileğim var.
Tabi ki; bu güzelim evreni biz insanlar kötüleştiriyoruz diyemiyordu, o an! Kötü düşüncelerinin Batı ile alakası yoktu. Doğuştan gelen, bir kötümserlik vardı Pırılda! Ölüme saygı duyuyor ve şimdiden onu arzulamaya başlıyordu.
Kara İnci
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder