- 47. Kısım
Neyse rüzgar ezmeye başladı. Kuvvetli bir şekilde. Bu sırada kahramanımız: küçük cadı. Ne kadar tatil meraklısı olduğu için bu lakabı taktım. Neyse ön tarafa eğilmiş yolu görmeye çalışıyordu. Ayağa kalktı bu sırada. Çünkü rüzgar kum fırtınasına dönüşmüştü.
Yaşayamadıklarını ise; zamanında yazılarını görücüye çıkarttığında ilk mahlası yerine sevemem idi. Herkes senin yerine sevindi başkası değil mi diyordu. Haklılardı!
Kara İnci
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder