62. Kısım
Ama; ''şunu bil'' . ''Nefesin'' senin değil. Kanatlandım sayende. Kelimeler yol gösterecek bana bu gün. Kalbim karışık. Elimin altında can çekişiyor. Ruhum özgür. Ancak; bedenim sayesinde mahkum. ''An'' dedik rengim doğaldır. Alışmışım zararlı dünyaya! Sen ne dersen de. Teşekkürler bir saniye bile mutlu ettiğin için.
Zaman eskite dursun. An katlana katlana akar yolunu bulur. Yaşatılan olaylar; bu kimindi ya diye, sorsa bile? Savaşmaz geçmişiyle pek başı ağrır yoksa! Tıpkı Güney'in Tılsım'ın fotoğrafını iade ettiği gibiydi her şey.
Kara İnci
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder