- 66. Kısım
Şu an; kaybetmek ve kazanmak arasındayım. Bir ipin altında,beni kurtaracak bir şeyi aramaktayım. Olmadı oradan hızla uzaklaşırım yine. Fakat bu sefer, kimse bulunmamalı çevremde. Sadece ruhum koşup oynamalı. ‘’Az kaldı’’de; be hayat sevgili. Sonunda bu da oldu! ‘’saliseler saniyeleri, saniyeler dakikaları, dakikalar saatleri, saatler günleri, günler haftaları, haftalar ayları, aylar yılları, yıllar zamanı, zamanda hayatı, hayatta bizi bitiriyor!’’Konuşma benimle, görme beni. Tamam, mı? Senden kaçmama izin ver. Sana karşı açık olmayayım.Ne olur, sus bir kere. Dinleme beni. Girme, ya da sana selam vermemi, engelle. Zamanın ötesinde olayım. Durayım mı? Tam, ortada! Sonunu getirmeden, sayende üç sene psikolojisi başladı. Teşekkürler sayende, kendimi değiştirebileceğim. Şimdi diyebildiğim, için kızgınım kendime.Yıllar önce demeliydim bunları sana sevgili. Yenilmedim sana ama yara aldım. ‘’Sızım sızım, sızlayan bir yara, ama o yara bana; mutluluk verdi.’’ Tamam, önceleri şiir yazardım falan. Ama deneme yazmaya seninle başladım.
- Hayal kursa bile; sonsuzluğunun, kaç kişiye mutluluk vereceğini düşünüyordu... Yaptığı yanlışları okurları gösterecekti ona! Ama; ne onları yakmak, ne de kendi canını istemsiz acıtmak isterdi! Yalnız kalmayacaktı şimdi ancak? Geçmişin, anıları yüzünden... Aslında ben; kendime ne kadar zalim imişim, diyecekti! O sıralarda Tarkan yeni bir hit şarkı bulmuştur belki... Kızımızda, ona takılmıştır!
Kara İnci Gül Savaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder