- 64. Kısım
Fakat şu an bir penceresi bile olmayan bir odası vardır, her insanın içinde. Zaman zaman oraya girerler ya, ben işte oradayım şimdi. Anıların içindeyim şu an. Sana bir teklifim var ‘’hani seninle küçük oyunlar oynamıştık ya, yeniden yapalım mı’’? Olur, ama bak! O güne gitmek yok. Neden ama? Çünkü kendini değil de beni bitirirsin. O anıda ne olur? Yapma! En son ne zaman ‘’seni seviyorum’’ kelimesini kullandın bana karşı. Beş ne diyeceğim. Ama hepsi onun yüzünden, dumanını yeller aldı diyorum ben şimdi. Para değildi ama para kadar kıymetliydi benim için kağıtta kiler. Sen yoktun belki ama hayallerim vardı. Tamam, mektubuna dönelim. Günümüzde e posta olsa da, ben ona mektup diyorum. Korkmuştum, senin bana geri dönme durumundan, neden mi? Ailem yüzünden!Seni hiç sevmediler.Belki beni sevmiyorlardır, kıyamıyorlar dır. Benim gözlerime baksalardı anlarlardı senine kadar sevdiğimi. Görmeseler de, onlar benim hep arkamdalar. Olmasalar ne yapardım?
- Durma yola devam et felsefesini beynine kazımak için biraz zamana ihtiyaç duyuyordu Sebep ararken; Yolcu şarkısı ile kendisi arasında, bağ bulmaya çalışıyordu. Arada; kişilerin, davranışlarıyla çatışmıyor değildi... Doğrunun bir tek olmadığını; Doğma diye bir kavramdan öğrenecekti... Yazılarını sosyal medya ile tanıştıracak. Belki; kendilerini görecek, yazılanlar anlamalarını sağlayacaktır.
Kara İnci /Gül Savaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder