UZAKLARA GİTME #2 Red in Tooth and Claw

• 69. Kısım 

Var olmak nasıl bir şey ki? Senin için, yok olmak, ne olacak diyor.Nasıl olsa bir gün bitecek. Saatler, dönüşüne devam edecek. Zaman akacak. Zaman göreceli derler, ya hayır hiçte bile. Doğru ama bazen, olduk, olmadık. Durumlarda her kişiye göre değişen. Hızlı ya da yavaş akar, ya ondan galiba. Yoksa her insanın, gözünün önünde durmadan, dinlenmeden akıyor. Bunun göreceliği olmaz.Yani kaybetmek acı çekmeden olmaz mı? Acı neleri getirir insanların ayağının altına? Metali sevmek zorunda mı, herkes ya da sadece ben? Metalik koku yüzünden kaybetmekten korkar oldum.Bu da acıyı getirdi. Uyuşmaları, insan neden uyuşmak ister. Hissetmemek ister anladım. Yaşadım tecrübe ettim. Hakin halen hayat bana ölümü hediye etmiyor neden? Nasıl oldu da seninle tanıştım?Nasıl bana bu kadar zarar vermene izin verdim? Nasıl gitmene göz yumdum? Nasıl olsa bir hayat? Yarım bırakılmaz diye devam ettin. Nasıl parçalarını birleştirdim? Yeni bir boşluk yarattım? Nasıl yeni insanlarla boşluğumu doldurdum?  Yeni bir pencere açtım? Neden yaptım bunları biliyor musun? 

• Önce; kulakları şarkıların melodisiyle, anları sev demişti ona zamanında... Kalbimde; mazi, bir yaradır diyecekti belki! Ona hazırlık yapıyordu ruhu... Bir tek; Keşke diyemeyeceğini anladı. Eline bir şeyin geçmediğini gördü. Dilekler kabul olur! Dünya'da olmasa bile, sonsuzlukla olacağına inanıyordu. ''Üf ya çok monoton'' diye, başlayan cümlenin ardını?  Ta o zaman çözmeye başlamıştı. 

Kara İnci Gül Savaş