- 65. Kısım
’’Anıların içinden, yeni çıksam da’’. Tulum sesi beni geçmişe götürdü tekrardan. Ben müzik dersinden nefret ediyordum. Çünkü; sol kolumu pek kullanamadığım için çalmamış gereken enstrüman çalamıyorum/dur. Korkuyorum! ‘’Sağ koluma, bir şey olacakta yazamayacağım diye’’ Yok! Tamam, anladım seni. ‘’Anıların içinden çıkmayacaksın sen.’’ Tamam, onu anlatsana bana. Hani o şarkıyı nasıl seçtiğini‘’ben böyleyim mi? ’’Evet tamam o zaman. Seninle tanışmama, bir hafta falan vardı.Tamam mı? Ne mi? Oldu. Bir arkadaşım Canan, tam senlik şarkı bana seni hatırlatıyor,dedi ve dinletti. Bende beğendim. Şarkıcıyı şarkısını halen seni nasıl tanıdım. Derken; Aklıma o şarkı gelir. Durur, başköşede!O arkadaşı da, senin gibi kayıp ettim. Ama benim hatam değil! Sizin hatanız. Bana ne? Tamam, kabul!’’
- Hayatın; bir bilmece olduğunu, tanıdığı, tanımadığı herkese göstermek istiyordu yalnızca... Ki; kişilerin kendisini bulmaları, bir kavga sebebi değildir... Tılsım'ın henüz bilmediği var oluşunun sebebidir. Acı gerçekleri; henüz yaşadığını ve yazabileceğini düşünmez zaten... Sonsuzluğu; Batı'dan sonra, Har'ın davranışında tanımıştı.. Yükü ile uzun bir ömür düşünemiyordu o anlarda...
Kara İnci Gül Savaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder