- 77. Bölüm
Dün yağmur vardı. Ağaçlarda yaprak kalmamış, yapraklarını dökmüş ağaçlar. Yenilenmek için gün almışlar sanki sonbahardan. Hey! Biz yaza gün aldık. ‘’Kış nerede dermiş gibi’’ Neyse konumuz yağmurlardı. Yağmurları severim. Neden mi? Yaşlarım dır onlar benim, akıtamadığım. ‘’Onun için, durma yağmur, durma diyorum.’’ Şu an yaptığım şey. Eskiyi düşünmek. Hüzünlenmek. Sen değil! Kişileri değil! Odunları,şakaları düşünmek beni hüzün deryasına bırakıyor. Canımı yakıyor bu da. Ama ruhum yenileniyor. Fena mı? Kim bilir! Denerim, anla artık ruhum parçalanıyor,bu da kalbimi kırıyor. Kalbim şu an, cam misali kırılırsa ki; kırık bir daha birleşmez parçalar. Bırakma bana! ‘’GİT LÜTFEN UZAKLARA GİT’’ Sen benim,eskimsin. Ama eskimeyenimsin de hep seninle konuşuyorum. Çünkü duyguları mı?Seninle paylaşıyorum. Hataysa beni mahkemeye ver sevgili? Aşk mahkemesine. Ama unutma sen suçlu çıkarsın. Hem de bana, kalbime ömür boyu hapis olarak. Seni seviyorum eski sevgilim.
- Zaman gibi ögeler; onun özneleri olabilmek için, kuyruğa gireceklerdi. Zaman içine notlar bırakmayı çok sevmişti. Notlar, kişilere ulaşamadıkça çok kırılıyordu. Ardından; Batı'nın kör noktaları aklına geliyordu... Kanını sevmeye başlamıştı. Geceleri; kelimelerinden başka, yanında tutunacak biri bulamadığı içindir her şey...
Kara İnci Gül Savaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder