- 74. Kısım
‘’Kim demiş’’ Sen yoksun diye, konudan saptığımı. Hey âşık diyeceğim. Ama bilmiyorum âşık mısın? Kime!Öldüreyim mi onu? İsim söyle. Tamam, anladım. Aşk güzeldi ve dünyaya, hayatına aşk ile bakman. Önemliydi! ‘’Salak’’ Tüm konular, sen ile hayat içinde dönüyor.Dönek değilim yani seni unutacak kadar. Kim bilir unutmuşumdur?Sen penceremin önünde, arkasında başkası vardır. Aynanın, görünen yüzüne bakmamalıyız. Yani kim bilebilir? Hayat bir, bilmece değil mi zaten? Kelebeğin ömrü, beni ilgilendirmiyor. Tamam, yanlış olabilir bu düşüncem. Ama insanlar,yanlış yönlendirmesin beni o zaman. Şu bir gerçektir, Çok güzeller renkleri. Âşık olmanın, keyfine varıyorum o zaman. Gerçi; bu ömür meselesi, aşkın ömrünü anlatıyor gibi. 3 gün, 6 ay, 3 yıl. Kelebekleri bunun içinde seviyormuşum demek.Yaşasın! Kaç saniye, olursa olsun. Hayat duygularla, yaşamaya değer.
- Sayısaldan; ne anlarım ben diyordu, kendi kendine? Yine de önce lise müdürü, sonra ailesi her yönden sıkıştırıyorlardı... Bu sıkışıklıkta kaçacak alan bulmaya çalışmıştır... Önce yazıları biyografi olacak şekilde toplanmalıydı. Düz yazı olmalıydı her şey... Bir şekilde hayatı düz yaşamayı öğrenmeliydi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder