10 01. Kısmın Devamı
Kıskançlık her şeye karşı olduğu kadar, hemcinslerine karşı ruhunu ikizini korumanı gerektirir. İşte, hayat burada gizli! Garlar, ortamlar değişse de? Tren orada durmayabilir, sevdiğini seçebilir. Tren olup, hayatını yaşayacaksın! Mutluluk ve kıskançlıkla dönüşeceksin! Her şeye inat, değişmedim hayat... Kaderimin formunu doldurdum. Sevgiye aşka yelken astım. Hayat bu işte; yaşamı güneşi sayesinde seversin. Bir gün yine güneş, maviliği bana getirirse? O mavilik deniz olsun! Uçsuz bucaksız olarak, seni bama geri getirir mi? Bilinmez ama! Neden beni durumlarla baş başa bıraktın? Bilinmez ancak! Geçmiş beni geleceğe iyileştirir belki? Beni bırakırsan; aydınlık olarak, denizin bana getirdiği yakamozu kullanırım. Yalnız kalırım! Geceyi hedeflerim arasına alırım. Bir gecede, seni gözlüyorum belki!
Kara İnci
59. Kısım
Babası taşınacaktı buradan. Yalnız kalmaması için, Batu
Kara İnci
58. Bölüm
Boran'la birlikte, eşyalarını toplamak için gelmişti evine.
Kara İnci
10 00. Kısım
Ama yeter ki; insanlığını tamamen yitirip değişmesin ki? Bazen hayat; yönleriyle, iki kişiyle yaşanır. Ruhunu bulduğunu anlarsın o an. Hayatı senin ellerine veren ne vardır ki? Kelimeler anahtardır, sol anahtarı gibi ama! Bitişi göstermez sana olgular, yönlerini kaçırmasın diye.
Kara İnci
09 00. Kısım
Sen ki; nefret için, geleceğini bıraktın. Güneş bazıları için, karanlık doğar gelecekleri gibi... Ama; nefret öyle güçlüdür, ki? Kişi sağlam bastığını sanır, yanılır... ''Rüzgar'' dedin ya, sen! Kaç çeşit rüzgar; hayatları değiştirir, biliyor musun sen? ''O hayatlar birleşir mi'' dersin? Kimse Üstat değildir, ama! Nefret ana duygudur, bilirim. İnsan için, Sen ben o olabilir mi ruhta? Kan son anda anlar, beni. İçinde nefretin olduğunu, toprak kızıla boyanırken... Kişiler ağlar mı peki? Onur'u için, her şeyi yapar kişi.
Kara İnci
09. Kısım
Sevgide böyledir, ne olursa olsun, var olmaya devam eder? Biz saf sevgiden gelmiş ve tutkuyu aşkın vazgeçilmezini bulmuş bireyleriz. Keşke ve bazen kelimeleri uğramaz bize! Pişmanlık geçmişle alakalıdır. Sen geçmişim olma, hiçbir zaman! Benimle şu anımda ya da geleceğim de kal, bana yeter! Toprak kokar, bazen vücutlar. Doğanın yakarışından değil! Nedendir bilinmez, tahmin edenler? Geçmişe gidilse, belki ama değil! ''Şiir şiir'' dediler, belki sözcükler? Can atar, doğaya bulurlar. Her şeyin, bir ruhu var! Onlarında ruhu acıyor değil...
Kara İnci
08 00. Kısım
Ama hazır karışıklık içinde, kardeşlik unutuluyor. Güven; mutluluk değil, kırgınlık ve nefret getiriyor. Oysaki hayat; bir gülümsemeye bakıyor. Gülümseyince güneşe benziyorsun. Ela bakışımız, doğayı bize verir. Yeşil ve mavini tonları... Hem gök hemde yer yüzü arasında aşkımızı yaşamamızı sağlar. Ki; bazen sen bana, ben sana senaryolarla yaklaşıyoruz. Engeller yok oluyor, duvarlar varla yok arasında şeffaflaşıyor. Durumlar kalsa da, yüreklerimiz bir... İçten bir gülümseme mi demiştik? Güneş için; güneşte şeffaftır, dokunamaz varlıklar. O döner durur, ama her gün doğar.
Kara İnci
