- 6. Kısım
Nefes nefese! Evi, seni, karakterlerimi, bilgisayarımı düşünmek yeter bana. Döndüğümde ders yok. Annemin; ''Canan'' demesi yok rahat rahat seninle konuşabiliyorum. yazılarımı yayınlıyorum eleştirileri topluyorum. Sana sinir oldum. Neden mi? ''Eleştiriyi kaldıramıyorsun'' dediydin ya. Al işte; ağaç diktim. Suluyorum.
Kabustan; tozlarını silker gibi, arınıyordu Pırıl! Kelimelerini; okuyan, gören kişilerin hayatlarına, bir ışık olduğunu sanıyordu! Yanılıyordu, bazı kişiler onu?
Kara İnci
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder