- 63. Kısım
Galiba,kendime karşı ‘’tuzun fazlası zarar ya bence de fazla’’ bu kadar uğraşmak aşk olsun. Bana, diye bitiriyorum burada. Geç bunları, sen kimseden korkmazsın,unutulmak istersin, cesur bir davranış desende değil, kim cesur ki bu hayatta?Bir kişiye bir eşyaya tutunur insan ardından bilir ki yalnız değildir. Onlar tutar onu hayatta. Kötü olan olayları bir kenara bırakır kendini. Şu an gelecek olaylara bakar. Ama tuhaf olan bir şey vardır, yarını bilinmezdir, ne kadar hazırlasa da kendisini korkar. İçinden bir ses ‘’gel otur’’ diyor, gidelim nereye demek istesem de zaman donuyor o an. Bende gözlerimi kapatıyorum sonra. Küçüğümü, sevemememi, gül güzelini, her şeyi, yağmuru. Evet yağmur! Benim için yağan yağmuru ilk ve sondu maalesef bir anıydı. Herkes bazen görür ya ondan. Maziyi geride bırakmalı insan. Yalnız olduğunu hissetmemeli. Kendini dinlemeli, Ancak son olarak ‘’keşke’’ dememeli. ‘’Dünyada olmasa bile, mavilikte olacak demeli’’ bir gün.
- Yüz kere demişti galiba, kendinde? O ana; gitsem, tek söz etmesem bile, hayatım değişirdi belki diye! Ancak; böyle olmamalı diyenlere inat, yapıyordu! Olaylardan korkmadı ama? Kaçmak için, elinden geleni kaçmıştı. Kaçmak; yaramaz sana diyen, kader ile? Anlayış çerçevesinde dost olamamıştı henüz!
Kara İnci /Gül Savaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder